บทที่ 234 ถึงกลายเป็นผีก็จะไม่ละเว้นพวกแก

" ครับลูกพี่ ！" เซลล์ประสาททั่วทั้งร่างของลูกน้องเริ่มตื่นตัว เขาจ้องมองไปยังสาวสวยที่อยู่ตรงหน้า ต่อให้ผู้ชายคนไหนได้มาเห็น เป็นต้องหัวใจเต้นรัวๆเลยทีเดียว

วรินทรขมวดคิ้วย่น มองพวกเขาด้วยความน่ารังเกียจขยะเเขยง ขาของเธอยังถูกมัดเอาไว้ จนตอนนี้ไ

บทที่ 235 ผู้ชักใยอยู่เบื้องหลัง

" ป๊าก็คิดเรื่องนี้ไว้เเล้วเหมือนกัน แต่เพราะเธอช่วยชีวิตป๊าไว้ ถึงต้องเป็นแบบนี้ รอให้เธอดีขึ้นกว่านี้เเล้วจะรีบให้เธอไปก็เเล้วกัน " ผู้มีพระคุณที่เคยช่วยชีวิตเขาไว้ จะให้ทาวัตทำตัวเลือดเย็นผลักไสให้เธอไปก็คงไม่ได้หรอก

รอให้เธอหายดีค่อยส่งเธอกลับไปอยู่ใ

บทที่ 236 กวินเหมาทำงานบ้านเองทั้งหมดเลย

ความโมโหเดือดดาลของทีนาร์ค่อยๆทุเลาลง เเล้วก็วางสายไปโดยไม่ได้พูดอะไรต่ออีก

เฮอะ คิดว่าฉันยืมมือเธอเพื่อมาแก้เเค้นอย่างงั้นเหรอ ？ฉันจะจัดการเอง ！

พอวางสายได้ ธารีก็หัวเราะอย่างเย้ยหยันออกมา เด็กอ่อนหัดอย่างยัยทีนาร์ คิดจะมาต่อกรกับฉันยังงั้นรึ