บทที่ 228 ชั่วชีวิตนี้ก็เป็นเพื่อนกันไม่ได้

ตอนแรกทัตดาอยากจะโทรหานรชัย แต่คนกลุ่มนี้จ้องมองเธอตลอดทำให้เธอไม่รู้ว่าการจะลงมือยังไง

“ฉันรู้ว่าพวกแกต้องการอะไร” เธอบังคับให้ตัวเองให้ใจเย็นลง หายใจเข้าลึกๆพร้อมพูดออกมาว่า “พวกแกปล่อยฉันไป ผู้หญิงคนนี้ให้พวกแกเอาไว้เล่น เป็นไง”

ในก

บทที่ 229 แอบรัก

นรชัยได้สติ ดึงมือตัวเองอย่างไม่ลังเลแล้วเดินไปหาทัตดา

คาร่าเห็นมือของตัวเองที่ว่างเปล่า ปลายนิ้วยังเหลืออุณหภูมิอยู่จางๆ

เธอมองเงาที่นรชัยเดินเข้าไปหาทัตดา แล้วยิ้มขึ้นมาทันที

ลาก่อนนะ คนแอบรักที่ฉันไม่สามารถพูดออกมาได้

ลาก่อนนะ เดือนตุลา

บทที่ 230 เขาชอบใครก็เป็นสิทธิ์ของเขา

เขาหรี่ตา เอาใบหน้าน้อยๆของวรินทรหันกลับมาให้เธอมองที่เขา “นรชัยชอบใคร ทำไมเธอต้องสนใจด้วย”

“ฉันจะไม่สนใจได้หรอ” วรินทรทำหน้าย่น

สีหน้าของทาวัตกลับเปลี่ยนเป็นเคร่งครึมลง

“เขาคือคนที่คาร่าชอบ แต่ปล่อยคาร่าผู้หญิงที่ดีอย่างนี้ไป ชอบผู้