บทที่ 226 เรื่องราวเมื่อห้าปีก่อน

ที่พูดมาเหมือนมีเหตุผล

ใบหน้าของวรินทรแดงนิดๆ เธอที่ดื้อรั้นและมีทิฐินั้นจะต้องมาตายเพราะคำพูดทาวัตในตอนนี้ใบหน้านั้นแดงไปหมดท่าทางน่ารัก

“แต่เธอเคยพูดว่า ฉันไม่ได้แตกต่างไปจากผู้หญิงคนอื่นๆเลย เพราะเหตุนี้ ฉันเลยโกรธเธอนาน” นี่จึงเป็นเรื่องรา

บทที่ 227 ฉันชอบเขามาตลอด

ถ้าไม่มีอุบัติเหตุในครั้งนี้เกิดขึ้น คาดว่าฟิล์มประชาสัมพันธ์นั้นจะปิดกองได้เร็วขึ้น แต่ว่าตอนนี้ถูกกฎหมายให้หยุดถ่ายก็ไม่รู้ว่าเมื่อไรจะเริ่มถ่ายได้ ทำให้น้ำหอมดาวรุ่งแพร่สะพัดมากยิ่งขึ้น

“อืมรู้แล้ว ดีที่มีทาวัตมาช่วยไว้ ไม่อย่างนั้นน้ำหอมดาวรุ่งครั้งนี้ไม่

บทที่ 228 ชั่วชีวิตนี้ก็เป็นเพื่อนกันไม่ได้

ตอนแรกทัตดาอยากจะโทรหานรชัย แต่คนกลุ่มนี้จ้องมองเธอตลอดทำให้เธอไม่รู้ว่าการจะลงมือยังไง

“ฉันรู้ว่าพวกแกต้องการอะไร” เธอบังคับให้ตัวเองให้ใจเย็นลง หายใจเข้าลึกๆพร้อมพูดออกมาว่า “พวกแกปล่อยฉันไป ผู้หญิงคนนี้ให้พวกแกเอาไว้เล่น เป็นไง”

ในก