บทที่ 219 เรื่องล้อเล่น

คิดว่าเรื่องทั้งหมดคือเธอแค่ฝัน ฝันที่ดูเพ้อเจ้อเท่านั้น ไม่มีเรื่องอะไรดี

เธอเงยหน้า บังคับให้น้ำตาไหลย้อนกลับไป เธอไม่อยากทำร้ายตัวเองมากไปกว่านี้แล้ว เธอไม่อยากรับรู้เรื่องราวแบบนี้อีกแล้ว

“ทำไม ทนดูความรักของฉันและนรชัยไม่ได้หรือไง” เสียงหวานดัง

บทที่220 คนหลอกลวง

ประภาพยกมือเช็ดน้ำตาเธอ แถมพูดเล่นกับเธอ “เธอว่าไงนะ”

วรินทรมองเขา ทำเหมือนเขาปกติดี แล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงใจ “ขอบคุณนะ”

“วันนี้พระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันรึเปล่านะ” ประภาพมองมาทางวรินทร ทำหน้าเหมือนสงสัย

วรินทรเดิมทียังมีความรู้สึกอยู่ มองท่าทีก

บทที่ 221 กลัวความสูง

เอ็ดเวิร์ดอึ้งไปนิดนึง อยากจะบอกว่าสัญญานั้นยังไม่ได้เซ็นก็เห็นทาวัตลุกขึ้นยืน

แต่ว่าทางนี้วรินทรเห็นว่าทาวัตเห็นเธอแล้วก็ไม่รู้ว่าจะคิดยังไงอยู่ๆเธอก็หดตัวลง ถือโอกาสที่เขายังคุยกับลูกค้าไม่เสร็จรีบเดินออกมา

เธออยากจะเดินออกมาเงียบๆ เพิ่งจะไปได้