บทที่ 208 ข้างหน้ามีปีศาจ

แต่ว่า ตอนนี้ทาวัตต้องการความสงบ เพื่อจะได้ไม่ทำอะไรที่ไม่เหมาะสม ทำให้เธอเข้าใจผิด

คืนนั้น ก็คิดซะว่าเป็นความผิดพลาดที่หอมหวาน

เมื่อเสียงปิดประตูดังขึ้น วรินทรที่นั่งอยู่บนเตียงโล่งอก สิ่งที่รู้สึกยังเป็นความผิดหวัง

รอจนชาหายชาบ้างแล้ว เธ

บทที่ 209 พิพิธภัณฑ์คริสตัล

“ดูเหมือนว่าวรินทรจะยุ่งมากเลย…ทาวัตเธอจะไปไหน” ขณะที่ธารีกำลังพูดในอารมณ์อิจฉา ก็เห็นทาวัตลุกขึ้นมาทันที แล้วเดินออกจากร้านอาหารไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ

ธารีกัดฟันด้วยอารมณ์โกรธ แล้วเลื่อนรถเขนตามไปอย่างไม่พอใจ

วรินทรกำลังวิ่งไปตามถนน วิ่งตรงไปยังหน้าป

บทที่ 210 เหมือนสายลมที่พลิ้วไสว

พนักงานช่วยเธอรวบกระโปรงขึ้น แล้วให้เธอเดินข้นบันไดไปยังขอบดาดฟ้า ได้จัดฉากไว้เรียบร้อยแล้ว เหลือแต่เขาเท่าคนเดียว

ดาดฟ้าของพิพิธภัณฑ์คริสตัลที่จริงไปได้เปิดโล่ง แต่มีกระจกชั้นหนึ่งลักษณะทรงกลมปิดไว้ ปกติแล้วจะปิดไว้ แต่วันนี้จะเปิดมันออกมา