บทที่ 205 ปีศาจที่เลวร้ายที่สุด

“หม่ามี๊ รับสายดีไหม ทำแบบนี้มันจะไม่ดีกับปะปี๊เลยนะ” กวินรู้สึกผิดต่อทาวัต ถึงยังไงเขาก็ไม่รู้ว่ากวินหนีออกมาเพราะความโกรธ และก็ไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นพูดอะไรกับกวิน

เขาเป็นเหมือนผู้บริสุทธิ์ ที่ถูกพวกเรารังแก

“จะสนใจทำไม ให้เขาร้อนใจไปอีกซั

บทที่ 206 ฝูงมารซาตาน

วรินทรกำมัดแน่น แววตาดั่งสายหมอกบนท้องทะเล ปกคลุมแสงสว่างเป็นชั้นๆ สายตายืนหยัดแน่วแน่

ในบ้านสวน เมื่อทาวัตไปบริษัทแล้ว ในห้องอาหารหรู ที่ตกแต่งด้วยโต๊ะอาหารสไตล์ยุโรป ธารีกำลังรับประทานอาหารอยู่คนเดียว มีจันทร์ทรายืนอยู่ข้างหลัง สองข้างโต๊ะอาหาร มี

บทที่ 207 ตกหล่น

ปกติห้องหนังสือ เป็นห้องที่เขาหวงห้าม เธอแอบย่องเข้ามาแบบนี้ ถ้าโดนจับได้มีสิบปากก็อธิบายไม่ขึ้น

เธอกลับถึงห้อง ล็อกประตู แล้วรีบนอนหลับ

ตึกด้านล่าง ธารีได้ยินเสียงรถมาตั้งแต่แรก และได้ยินเสียงฝีเท้าที่ยิ่งอยู่ก็ยิ่งใกล้เข้ามา เมื่อทาวัตเดินมาใกล้เธอ