บทที่ 178 ถูกหมูขุดกินไปแล้ว

เท่าที่จำได้ วรินทรแทบจะไม่เคยโกรธใคร

มักมองโลกในแง่ดีและมีความสุขอยู่เสมอ บางครั้งก็เย็นชากับคนอื่น แต่ที่โกรธแบบนี้ถือได้ว่าน้อยมาก

เมื่อวรินทรรู้ว่าปลายสายเป็นประภาพ ความโกรธที่อัดแน่นในใจก็ลดน้อยลง พยายามปรับให้เสียงของตัวเองราบเรียบขึ้น อย

บทที่ 179 สวัสดีครับคุณป้า

ยิ่งเอมองกวินก็ยิ่งรู้สึกว่าเขาน่าฟัด ถ้าไม่ติดว่ากำลังเป็นการเป็นงานอยู่ เธอแทบทนไม่ไหวที่จะโผไปจูบเขาสักสองสามที

กวินเป็นนักพิฆาตผู้หญิงโดยกำเนิดแท้ ๆ ทุกนาทีมีแต่จะทำให้หัวใจคุณเต้นระรัวไม่หยุด

“ไม่เหลืองั้นเหรอ” กวินมองอักษรภาษาอังกฤษกระจุกหนึ่งท

บทที่ 180 ถ่ายทำ

วรินทรมองไปรอบ ๆ ผู้คนต่างกำลังยุ่งวุ่นวายกับงานของตัวเอง ประภาพเองก็ไม่มีข้อยกเว้น เธอหยิบชุดที่วางไว้บนโต๊ะขึ้น ก่อนมุ่งไปห้องแต่งตัว

เมื่อเริ่มถ่ายทำ เนื้อหานั้นง่ายมาก แค่ต้องอาศัยการถ่ายทอดอารมณ์ทางสายตา เนื่องจากต้องแสดงเป็นคู่รัก ดังนั้นสายตาที่ท