บทที่ 145 วรินทรคือแม่ของเขา

กวินเห็นวรินทรครึ่งนั่งครึ่งนอนอยู่บนเตียงด้วยสีหน้าที่ไร้ความรู้สึก สายตาเบิกกว้างอย่างฉับพลัน หลบทีนาร์ที่ต้องการจะอุ้มขึ้นและวิ่งไปหาวรินทร

สายตาของทีนาร์มองไปทางกริยาท่าทางของกวิน เมื่อได้เห็นกวินโผเข้าหาวรินทรซ้ำยังได้ยินเขาเรียกว่า“หม่ามี๊”

บทที่ 146 แถลงข่าว

แต่ว่ายังคงไม่สามารถหยุดความความคิดให้วรินทรอยากไปจากที่นี่ลงได้

กวินจดจำได้ รอให้กลับไปดูอาคนนี้ว่าตกลงเคยทำอะไรไว้บ้าง ไม่งั้นหม่ามี๊คงไม่ขัดแย้งกันอย่างนี้

“ยังมีเรื่องแฟชั่นน้ำหอม ภาพร่างของคุณให้คนของบริษัทสันติไปแล้วอีกไม่กี่ว

บทที่ 147 โต้แย้ง

“ประภาพ” วรินทรเห็นเขากำลังเดินเข้ามา

“วรินไม่ได้เจอกันตั้งหลายวัน สวยขึ้นอีกแล้วนะ” ประภาพตอบรับด้วยความสนิทสนม นั่งข้างๆเธอ เอาน้ำหอมที่อยู่ตรงหน้าเธอตรงนั้นผลักออกไป

ในใจทีนาร์กำลังแอบด่าวรินทร หลังจากนั้นมองประภาพด้วยความไ