บทที่ 107 ทำงาน

แล้วดึงผ้าห่ม นอนหลับ！

แต่ทรมานทาวัตที่อยู่ในห้องอาบน้ำแล้ว ค่ำคืนในสวนคฤหาสน์ก็เย็นพอแล้ว เขายังต้องอาบน้ำเย็นอีก ยืมอันนี้มาลดความร้อนแรงในตัวละกัน

ไม่รู้ว่าอาบไปนานเท่าไหร่ เขาถึงจะรู้สึกว่าความร้อนแรงในตัวลดลงไปแล้ว ลืมตาขึ้น น้ำไหลตา

บทที่ 108 ผมเป็นแดดดี๊ของลูกคุณ

“ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นแก่วรินทรน้อย นายเชื่อไหมว่าฉันจะไปตอนนี้แหละ ?” อีธานพูดภาษาของเมืองCได้ดีขนาดนี้ ทำให้ทาวัตรู้สึกตะลึงนิดหน่อย

แต่ว่าอีธานกลับได้ใจมาก ดวงตาสีฟ้าคู่นั้นที่เสมือนท้องทะเลเต็มไปด้วยแววตาที่ร้ายกาจ “ เห้ย ไอ่น้อง ตะลึงมากใช่ไหม ภาษ

บทที่ 109 ร่วมงาน

“ออ อย่างนี้ก็ทำให้เขาตายใจได้อยู่แหละ”วรินทรคิดยังรู้สึกหวาดกลัว เธอไม่เคยลืม บทที่เธอยื่นใบลาออก แววตาของอีธานที่อยากจะเอาเชือกมามัดเธอไว้

ไม่มีการกระทำของหัวหน้าบริษัทที่ควรมีเลย

คนบางคน เหมาะที่จะเป็นพี่น้องกัน แต่ไม่เหมาะที่จะเป