บทที่ 104 วรินทรโจมตีกลับ

“ค่ะ” จันทรีตอบรับ แล้วหันหลังจากไปเพื่อไปทำธุระต่อ

วรินทรในขณะนี้อยู่ที่คฤหาสน์หยิบสมุดเขียนขึ้นมาวาดภาพระบายสี เบื่อจนจะกลายเป็นปลาเค็มแล้ว

เธอนอนอยู่บนเก้าอี้ที่มีร่มบังไว้ตรงข้ามกับสระว่ายน้ำ มือหนึ่งถือดินสอแล้ววาดภาพบนกระดาษ

บทที่ 105 เข้าใจผิด

วรินทรหรี่ตาด้วยความสงสัย นี้มันเล่นฉากไหนวะ？ ตาข้างไหนของเธอมองออกว่าเธอโกรธ？

พูดอยู่ ธารีดึงแขนของวรินทรไว้ ต่อมาก็คนทั้งคนและรถเข็น กรี๊ดไปทีหนึ่งแล้วล้มไปทางข้าง

วรินทรตกใจ มองธารีที่อยู่ๆก็ล้มลงไปทางข้างกระทันหัน เจ็บใจจนขมวดคิ้วทันที

บทที่ 106 วิ่งหนี ฝันไปเถอะ

ธารีสวยมาก ตรงนี้จำเป็นต้องพูด เผชิญหน้ากับสาวงามที่เป็นฝ่ายลุก คนทั่วไปอาจจะตกใจเขากลับเฉยๆไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงและพูดคำพวกนั้นออกไป แต่สำหรับทาวัตที่ตั้งแต่เด็กจนโตไม่รู้ว่ามีสาวสวยที่ขาวสวยหมวยเอ็กเยอะขนาดไหนแล้วที่มาเข้าหา สำหรับเขาก็งั้นๆแหละ

แต่