บทที่ 56

บทที่56 เข้าไปพัวพันชีวิตของเธอ

สีหน้าปวัตรมองไปทางห้องครัว ดูอารมณ์ไม่ออก ค่าอาหารเดือนละ 1 แสน ถ้าผู้หญิงคนนี้ไม่มีอะไรดีสักอย่าง เขาอาจจะยกเลิกได้ทุกเวลา

ชวนีเห็นคู่พ่อลูกที่นั่งลงหน้าโต๊ะ เธออุ้มชามกับตะเกียบออกมา ตักข้าวให้ลูกชายชามหนึ่งแล้วยื่นไปให้ เธอหยิบชามตักข้าวใ

บทที่ 57

บทที่57 ตบตีกันแล้ว

“พยายามหาเวลามาดูเถอะ!” ชวนีหวังว่าหล่อนจะมาได้

“ฉันก็อยากไปนะ! แต่ช่วงนี้ละครอัดแน่นมากเลย รีบฉายต้นปีล่ะ! ตอนนี้ชีวิตฉันเหมือนออกรบทุกวันเลย ขมขื่นมากๆ” ดาลิศในสายนั้นบนออกมา

“โอเค งั้นเธอตั้งใจถ่ายละครต่อเถอะ! ถ่ายเสร็จค่อยว่ากัน”

“อืม งั้นฉั

บทที่ 58

บทที่58 ช่วยทายา

ชวนีลูบศีรษะน้อยๆ ของเขาเบาๆ “ไม่มีอะไรจ้ะ บทที่หม่ามี้จอดรถ เดินไปที่พื้นหญ้า ไม่ได้ดูทางดีๆ เลยไม่ระวังล้มลงจ้ะ”

“ล้มแรงมั้ยฮะ?” เจ้าหนูน้อยยิ่งเพิ่มความเป็นห่วงแล้ว ไม่ได้สงสัยอย่างอื่น

แต่ว่าผู้ชายที่ยืนอยู่ด้านข้าง สายตาเผยความหยอกเย้า ลูกชายถูกเ