บทที่ 52

บทที่52 บังคับเขาจ่ายค่าอาหาร

ชวนีหายใจสักยก รีบกลืนคำพูดด้านหลังกลับเข้าไป คุณพระ! คาดไม่ถึงว่าผู้ชายคนนี้จะกินแล้ว?

“หม่ามี้ฮะ เย็นนี้หม่ามี้ทำอาหารอร่อยมากๆ เลยฮะ ผมชอบกินมากเลย พวกเรามากินกันเถอะฮะ!” เด็กน้อยธันวาเอาใจหม่ามี้อยู่ พยายามพูดเพราะๆ หน้าเล็กๆ ก็เป็นใบหน้าที่เอ

บทที่ 53

บทที่53 ธนชาตยกเลิกงานหมั้น

เช้าตรู่ประมาณแปดโมง กริ่งของชวนีดังขึ้นแล้ว เธอรีบสวมเสื้อผ้าดีๆแล้วลุกจากเตียง ส่องผ่านรูไปดู เป็นปวัตร เธออดไม่ได้ที่จะเปิดประตูพูดอย่างอารมณ์ไม่ดี “ไปส่งลูกแล้วใช่มั้ย?”

ปวัตรพยักศีรษะหน่อยๆ ตามมาด้วยด้านข้างเป็นคนงานก่อสร้าง 3 คน เดินเข้ามาแ

บทที่ 54

บทที่54 เปิดประตูบานหนึ่งจากบ้านเธอ

ชวนีคิดว่าจะไม่รับ แต่กัดริมฝีปากไปมา เธอกลับอยากฟังว่าเขาจะพูดอะไร

“ฮัลโหล!” น้ำเสียงของเธอค่อนข้างเย็นชาไต่ถาม

“ผมเอง!” เสียงทุ่มต่ำของธนชาตดังเข้ามา

“ฉันรู้ว่าเป็นคุณ มีอะไรมั้ย?” ชวนีพูดอย่างเย็นชาต่อไป

“ผมยกเลิกงานหมั้