ตอน 46
Daddy ท่านประธานเขาชอบหึง
บทที่46 รักลูกชายสุดหัวใจ
ชวนีโกรธจนหน้าเขียว "ถ้าเป็นแบบนี้ งั้นฉันก็จะพาลูกชายฉันหนีไป"
"ไม่ว่าคุณจะพาเขาไปสุดหล้าฟ้าเขียวที่ไหน ผมก็หาเจอได้ทั้งนั้น หลังจากที่ผมหาเจอ คุณอย่าคิดว่าจะได้เจอลูกชายผมอีก คุณอย่ามายั่วโมโหผมดีกว่า" ปวัตรเตือนออกไป สายตาที่เหมือนน้ำแข็งกระทบไปที่เธอ
ตอน 47
บทที่47 กลับบ้านวาดวงศ์
"เอามือถือคุณมาให้ผม" ปวัตรไม่สามารถบอกหมายเลขโทรศัพท์เขาต่อหน้าผู้คนได้
ชวนีส่งมือถือไปทางด้านหน้าเขาอย่างไม่พอใจอยู่บ้าง ปวัตรรับมา กดหมายเลขโทรศัพท์ส่วนตัวของเขาแล้วส่งคืนให้เธอ ที่หน้าประตูโรงเรียน มองตามหลังรถที่จากไป ปวัตรรับลูกชายไปแล้ว ชวนีหายใจเข้าครั
ตอน 48
บทที่48 ไปรับลูกด้วยกัน
ส่วนทางนรชัยก็ยื่นมืออ้อมมาลูบศีรษะเล็กๆ ของเจ้าหนูน้อย บนใบหน้างดงามหล่อเหลาขาวสะอาดปรากฏรอยยิ้มอ่อนโยน "คาดไม่ถึงว่าน่ารักมาก"
นิศานาถกับปภาวินยิ้มมองหน้ากัน ภายในตาของนิศานาถยังมีหยาดน้ำตาที่คลออยู่ นึกถึงเจ้าหนูน้อยคนนี้ตั้งแต่เล็กจนถึง ปัจจุบัน ล้วนเพียงแ