บทที่ 418

บทที่418 ปลอบเธอให้ดีใจ

เวลายามเย็น ในห้องที่มืดครึ้มห้องหนึ่ง กริ่งประตูห้องถูกกดดังขึ้น ตมิสาที่เหม่อลอยอยู่บนโซฟาตกใจขึ้นมาทันที ตอนนี้เสียงดังใดๆ จากด้านนอก ล้วนสามารถทำให้เธอตกใจจนสั่นเทาได้หมด เธอเดินไปทางหน้าประตูทีละก้าว พอมองตรงช่องตาแมว ถึงเห็นว่าเป็นธนชาต

เธอโล่งอกแล้

บทที่ 419

บทที่419 ดาลิศให้อภัย

“อืม!” ณภัทรพยักหน้าอย่างดีใจ

หลังอาหารเย็น ปวัตรก็อยู่ต่อเพื่อสอนการบ้านณภัทรจนถึงสี่ทุ่ม ชวนีรอเขาอยู่ในห้องพัก เจ้าหนูน้อยไปนอนกับคุณปู่คุณย่าแล้ว

ประมาณสี่ทุ่ม ทั้งคฤหาสน์ล้วนเงียบสงบลงมา ปวัตรจูงมือของชวนีไว้ นั่งเข้าไปในรถ ขับไปที่คฤหาสน์ของพวกเ

บทที่ 420

บทที่420 สงครามปากของกวีทิพย์

ใจของดาลิศตึงแน่นชั่วขณะแล้ว เธอมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีอย่างหนึ่ง หรือว่าแฟนเก่าที่จิรายุพูดถึงเมื่อคืนก็คือผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าคนนี้หรือ?

“ไม่เคย! คุณก็แนะนำตัวเองสักหน่อยเถอะ! ไม่อย่างนั้นฉันอาจจะต้องแจ้งตำรวจ” น้ำเสียงของดาลิศก็ดูไม่ค่อยเป็นมิตรนัก