บทที่372 กรรมตามสนองจินดาหรา

“ไม่กล้าดูก็ออกไปรอข้างนอกเถอะ!” ปวัตรมองหญิงสาวที่หันหลังให้เขาอยู่ พูดกล่อมอย่างอ่อนโยน

ชวนีไม่กล้ามองจริงๆ แต่ว่าเธอไม่อยากไป

เธอสูดหายใจลึกๆ ทีหนึ่ง หมุนตัวเดินมาที่ข้างกายของเขา สายตาหรี่ไว้แน่นอยู่ ราวกับชวนีจะเจ็บเป็นเพื่อนด้วยกันกับเขา ไม่นานสายตา

บทที่373 จินดาหราที่หมดหวัง

ตรัยอุ้มจินดาหราที่สลบไปขึ้นมา บทที่สายตาของเขามองเห็นขาของจินดาหราที่ซีดเผือดในกระโปรงนั้น เลือดสีแดงเลอะเทอะ สติของเขาก็จะบ้าคลั่งตามแล้ว เขาร้องเสียงดัง “ส่งพวกเราไปโรงพยาบาล ส่งพวกเราไปโรงพยาบาล…”

คนขับรถใจดีคนหนึ่งรีบจอดรถด้านข้างของเขาทันที ดึงเปิดประตู ตร

บทที่374 เสียใจก็ไม่ทันแล้ว

เวลานี้ ชวนีก็มีช่วงหนึ่งที่ไม่ได้จับเปียโน อดคันมือบรรเลงขึ้นมาไม่ได้ สายตาของปวัตรแสงมันวาวระยิบระยับ ความรักที่ลึกในสายตายากจะซ่อน ข้างหูเป็นเสียงเปียโนที่รั่วไหลราวกับน้ำพุ ในสายตาเป็นภาพด้านหลังของชวนีที่บอบบางและมีเสน่ห์ นี่ทำให้เขานึกถึงช่วงเวลาที่ตามจีบเธอช่วง