บทที่336 เพราะชอบถึงใส่ใจ

ทันใดนั้นดาลิศนึกถึงเรื่องหนึ่ง หันหน้าถามทางแอนน์ “ละครของครั้งก่อนเรื่องนั้น เป็นใครแนะนำฉันไปเป็นนางเอก?”

“ทำไมหรอ?”

“ฉันก็แม้แต่หน้าผู้กำกับก็ไม่ได้เจอ ก็ลงตัวนางเอกเป็นฉัน เธอไม่รู้สึกว่ามีอะไรหรอ?” ดาลิศถาม

แอนน์รู้เธอจะทำอะไร รีบพูดเกลี่ยกล่อม “

บทที่337 มาแบบไม่ได้เชิญ

ในห้องโถงที่เงียบสงบ เปิดดนตรีที่ทำให้รู้สึกจิตใจสงบอยู่ ดาลิศอาบน้ำเสร็จ เปลี่ยนชุดที่เย็นสดชื่นแล้วนั่งอยู่บนโซฟา กอดหน้าอกไว้ เหม่อลอยอยู่

ด้านหน้าของเธอวางคนสีทองตัวเล็กที่ระยิบระยับอยู่อันหนึ่ง นี่เป็นรางวัลที่มีเกียรติยศอย่างมาก และนี่ก็เป็นรางวัลนักแสดงหญิงย

บทที่338 ก็ได้! เลือกให้อภัยแล้ว

เธอยิ่งหลบ ชายหนุ่มยิ่งคิดว่าเธอไม่ยอมยกโทษให้ เขายิ่งจูบลงมาอย่างดูดดื่มอีก ใช้วิธีของเขากดการต่อต้านของเธอ

ดาลิศก็ถูกชายหนุ่มทับไว้แบบนี้จูบห้านาทีเต็มๆ แล้ว เธอกลั้นอยู่อย่างหน้าแดง ในที่สุดบทที่ชายหนุ่มปล่อยเธอออก เธอหอบร้องเสียงต่ำ “คุณปล่อยฉันได้มั้ย”