บทที่ 312

บทที่312 ปฏิเสธอย่างเย็นชา

ปวัตรสำหรับแผนการพัวพันไม่เลิกของจินดาหรา เกิดความไม่พอใจอยู่บ้างแล้ว คิ้วปลายงอนเขาขมวด กลิ่นอายเย็นชายิ่งรุนแรง เขาลุกขึ้นยืน “ถ้าคุณมาเพียงเพื่อพูดเรื่องพวกนี้ คุณก็กลับไปเถอะ!”

จินดาหราน้ำตาคลออยู่ บทที่ปวัตรเดินผ่านจากด้านข้าง เธอไม่สนใจความเขินอา

บทที่ 313

บทที่313 ชายหนุ่มที่ไม่เชิญเข้ามาเอง

นิศานาถมองลูกสาวที่โวยวายอยู่ เธออดตลกไม่ได้ “ทำไมไม่ชอบล่ะ ลูกต้องบอกเหตุผลสักอย่างนะ!”

“เดิมทีเขาสอนไม่ดี!”

“เขาจะสอนไม่ดีได้ยังไงล่ะ? ดูจากประวัติการศึกษาของเขาก็ถือว่าสอนมหาวิทยาลัยได้ไม่มีปัญหา เด็กมัธยมปลายแบบพวกลูก เขาต้องสอนได้ด

บทที่ 314

บทที่314 เขาอยู่ต่อ

ดาลิศรีบไปตรงกลางห้องโถงจากด้านหลังของเขาทันที ยื่นมือกั้นเขาไว้ “นี่เป็นบ้านฉัน ขนมของฉัน ฉันมีสิทธิ์ คุณห้ามทิ้งแทนฉันแล้ว”

จิรายุมองใบหน้าเล็กๆ ของเธออยู่ เขาอยากหัวเราะอยู่บ้าง แต่ว่ากลับยังมองเธออย่างเย็นชาอยู่ “ทำไมไม่บอกผมสักหน่อย ก็กลับมาที่นี่เองแล้ว