บทที่304 เขาขอร้องอย่างเผด็จการ

ตอนเย็นหกโมงครึ่ง ดาลิศเห็นจิรายุยังไม่กลับมา เธอก็มีการจัดการของเธอแล้ว พอดีก็ไม่ต้องอธิบายกับเขา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คืนนี้เธอก็เตรียมกลับไปพักที่บ้านของตนเองแล้ว

ดาลิศสะพายกระเป๋าใบเล็กอยู่ ในมือถือถุงใบหนึ่งที่ใส่เสื้อผ้าสองขุดที่เธอใช้ประจำกับเครื่องบำรุง

บทที่305 ลดตัวลงมาเพื่อเธอ

คาดไม่ถึงเธอเพื่อให้เขาหลับสักพัก ยอมหิวอยู่เป็นเพื่อนเขาอยู่

“ได้!” ดาลิศหิวจริงแล้ว เธอหยิบกระเป๋าขึ้นรีบลงรถตามเขาไป

เนื่องจากลานจอดรถที่จอดสลัวอยู่บ้าง บทที่ดาลิศเดินตามจิรายุอยู่ รองเท้าส้นสูงของเธอติดอยู่ในร่องก้อนหินเล็กที่เรียงแน่นแล้ว บทที่เธอยกเท้

บทที่306 ดูหนังด้วยกัน

ดาลิศมองท่าทางที่แน่ใจของเขาอยู่ ในใจลึกผุดความหวานขึ้นมา ข้อความนี้สำหรับเธอ อารมณ์ยังดีใจมาก

“จริงหรอ? แน่ใจ?” ดาลิศขมวดคิ้วอยู่ มองเข้าไปที่ตาล้ำลึกของเขา เหมือนกำลังเช็คว่าเขาพูดโกหกหรือไม่

จิรายุยื่นมือกุมมือเรียวเล็กของเธอที่วางอยู่บนโต๊ะไว้ในมือ “เชื่อใจ