บทที่27 เธอไม่ใช่ผู้หญิงอย่างว่า

ปวัตรตกใจอยู่บ้างที่ได้ยินคำพูดของเธอ หรือว่าคืนนั้นเมื่อห้าปีก่อนเธอไม่ใช่ผู้หญิงอย่างว่าที่มาบริการถึงที่? เวลานี้เธอยังมาบอกว่าไม่ยุติธรรมอะไรกัน? เรื่องหลังจากนั้นเขาก็จ่ายเงินไปแล้ว

นึกถึงเรื่องที่คาดไม่ถึงว่าเธอจะแอบคลอดลูกของเขา ฝ่ามือใหญ่ของเขาที

บทที่28 เขาอยากแย่งลูก

ชวนีไม่อยากกลับไปคิดถึงการกระทำอันป่าเถื่อนของเขาในคืนวันนั้น ตอบเขากลับไปว่า "เอาลูกฉันคืนมา"

ปวัตรหลับตา คิดอย่างละเอียดถึงคืนที่บ้าคลั่งนั้น ความทรงจำเขาดีมาก ดังนั้นจึงจำทุกอย่างได้อย่างชัดเจน ถึงแม้จะมืดมองหน้าเธอไม่ชัด แต่ว่าตอนนั้นกลิ่นอายบนตัวของเด็กสาว

บทที่29 ต่างฝ่ายต่างประนีประนอม

ชวนีเข้าใจแล้วจริงๆ ว่าอะไรเรียกว่าหน้าไม่อาย เกินจะบรรยาย ไฟโกรธภายในใจของเธอมันลุกอีกหน่อยจะไหม้แล้ว แต่ว่าอยากจะพูดอะไรก็ไม่มีคำจะพูดแล้ว "เอาลูกชายคืนมาให้ฉัน"

"ตามผมมา" เขาเอ่ยปากอย่างเย็นชา ร่างที่สูงใหญ่ก้าวออกไปจากประตูห้องพักผ่อนก่อน