บทที่253 แม่ลูกที่เย็นชา

หลังจากหนึ่งชั่วโมง ปวัตรขึ้นไปด้านบน เขาเคาะเบาๆ เปิดห้องของชวนีแล้ว ความเสียใจบนหน้าชวนียังเห็นได้ชัดเจนมาก แต่อารมณ์ดูแล้วนิ่งขึ้น ดาลิศมองเธออยู่ ในสายตาก็เผยความเสียใจและเจ็บปวด

“ลงมากินข้าวเถอะ!” ปวัตรบอกกับพวกเธอทั้งสองคน

“ได้! เดี๋ยวพวกเราก็ลงไป” ดาลิ

บทที่254 ค้นหาหลักฐาน

ในห้องนอนใหญ่ ปวัตรก็ไม่ได้หลับ เขานั่งอยู่หน้ากระจกชมวิว สายตามองดูดวงดาวที่ท้องฟ้ายามค่ำคืน ใบหน้าของเขาปกคลุมด้วยเงาที่ลึกลับอยู่สักหน่อย เวลานี้ ในใจของเขาเริ่มครุ่นคิดเรื่องการตายทั้งหมดของฌายินอยู่

เขาเชื่อทุกอย่างที่ชวนีบอก ตอนสุดท้ายที่ฌายินฟื้นขึ้น เขาต้อง

บทที่255 จิรายุช่วยเหลือ

“งั้นวันนั้นเขาไปโรงพยาบาลทำไมคะ เขาเป็นลมที่บริษัทหรอคะ?”

“ไม่ครับ วันนั้นไปโรงพยาบาล เป็นคุณผู้ชายตัดสินใจไปทันที เหมือนว่าเขาอยากรู้โรคของตนเองไปถึงขั้นไหนแล้ว! เขาได้แต่ทานยา ท่าทางก็ไม่เลว ดูปกติ วันนั้นตอนบ่ายเขาเซ็นเอกสารเยอะเหลือเกินแล้ว นั่งนานเกินไป ลุกขึ