บทที่244 ทำพินัยกรรมปลอม

เด่นภูมิก็ไม่ได้คิดอะไรมาก พยักหน้าพูด “ครับ! งั้นผมกลับบริษัทไปก่อนนะครับ มีอะไรต้องการผม ผมจะรีบเข้ามาทันทีครับ”

“ไปเถอะ! เดี๋ยวฉันจะเรียกผู้ช่วยของฉันเข้ามาช่วย ยังมีอีกเรื่องนี่ก็อย่าพึ่งบอกชวนีนะ เลี่ยงให้เธอเป็นกังวลอยู่ต่างประเทศ”

“แต่ว่า ถ้าไม่แจ้งให้

บทที่245 เขาอยู่ข้างๆ

หนึ่งทุ่มเด่นภูมิเข้ามาอย่างไม่วางใจแล้ว เขามองฌายินหลังจากผ่าตัด นี่ยังเหมือนคนเป็นที่ไหนกันล่ะ! สีหน้าก็ซีดเผือดให้คนทนดูไม่ได้แล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งทั้งตัวไม่มีเลือดลม ดูแก่สุดๆ

“คุณนายครับ คุณแจ้งคุณหนูใหญ่รึยังครับ?” เด่นภูมิอดพูดประโยคหนึ่งขึ้นไม่ได้ เขาคิดว่าท่

บทที่246 ความเห็นอกเห็นใจของเขา

พอชวนีร้องไห้ก็ร้องสักพักแล้ว รอบทที่เธอสงบลงมา เวลาก็ผ่านไปแล้ว ส่วนแอร์โฮสเตสก็เตรียมเสิร์ฟอาหารเช้าเข้ามา เดิมทีชวนีไม่มีความอยากอาหาร ปวัตรอดพูดเกลี่ยกล่อมเธอไม่ได้ “ถ้าคุณไม่กินอะไรเลย กลับประเทศไป คุณก็ไม่มีทางรักษาเรี่ยวแรงดูแลพ่อคุณได้”

พูดจบ ปวัตรยก