บทที่229 ทำพินัยกรรม

็บไปหน่อยๆ ขยับสูทนั่งตรงขึ้นมาอยู่บ้าง “หลานชาย อาก็จะพูดตรงๆ แล้วนะ หลานน่าจะรู้ดี การส่งออกเพชรของอาทุกปีเป็นปัญหาใหญ่ ตอนนี้อากำลังอยากทำธุรกิจขนส่งทางเรือเส้นหนึ่ง อารู้ว่าเส้นนี้กำลังเจรจาอยู่ในมือหลาน ไม่รู้ว่าหลานสามารถช่วยให้อาคนนี้สมหวังได้มั้ย?”

ปวัตรโค้งริมฝีปา

บทที่230 เขาต้องการรางวัล

ในใจของชวนี กังวลมากจริงๆ บิดามีความคิดทำพินัยกรรมแล้ว มีเรื่องอะไรเกี่ยวกับร่างกายของเขาปิดบังเธออยู่รึเปล่า?

“พ่อก็แค่อยากบอกกับลูกไว้ก่อน บริษัทนี้มีของลูกครึ่งหนึ่ง อนาคตลูกอยากจะจัดการหุ้นของลูกยังไง ลูกจะได้ตัดสินใจเอง ในเมื่ออนาคตบริษัทก็เป็นของลูกกับตมิสาอ

บทที่231 เดินเล่นด้วยกัน

ในรถที่เงียบสงบ มีเพียงเสียงลมหายใจหอบของทั้งสองคน ในความมืด ชวนีเพียงรู้สึกสมองมึนๆ เดิมทีไม่ได้คิดอะไร หน้าก็ร้อนมาก

“คุณ…คุณควรกลับไปได้แล้ว” ชวนีรู้สึกว่าอยู่อย่างเขินอายแบบนี้ต่อไปไม่ได้ สติของเธอจะต่ำแล้ว

เพราะสมองของเธออยู่ในสภาพที่ขาดอากาศมาโดยตลอด