บทที่227 ค่ำคืนที่อายมาก

ชวนีอยู่บนรถหลับแล้วตื่นหนึ่ง เวลานี้ ถึงแม้เธอนอนอยู่บนเตียง กลับไม่ได้ง่วงนอนแล้ว กลับกัน หูของเธอกลับตั้งขึ้นมาเป็นพิเศษ

รอสักพัก ได้ยินเสียงผลักประตูของในห้องน้ำ ชวนีรีบขยับผ้าห่มบนตัวแน่น รู้สึกประหม่าขึ้นมาแล้ว

ขณะเดียวกันเธอก็หลับตาแล้วเหมือนกัน แกล้งห

บทที่228 ชวนีกลับบ้านนันทพิวัฒน์

ชญาภาก็ไม่อยู่แล้ว คนใช้ทั้งสองดูแลฌายินอย่างตั้งอกตั้งใจ ชวนีมาแล้วพวกเธอถึงไป

ฌายินมองลูกสาวส่งอาหารมาเช้าขนาดนี้ เขาปลื้มใจมาก ความอยากอาหารก็ดีมาก

โรคของฌายิน เพียงแต่ทานยาทุกวัน ไม่ได้รับการกระทบกระเทือน อะไรอย่างอื่นเขาก็ไม่มีแล้ว แต่ว่าเขาก็ไม่

บทที่229 ทำพินัยกรรม

็บไปหน่อยๆ ขยับสูทนั่งตรงขึ้นมาอยู่บ้าง “หลานชาย อาก็จะพูดตรงๆ แล้วนะ หลานน่าจะรู้ดี การส่งออกเพชรของอาทุกปีเป็นปัญหาใหญ่ ตอนนี้อากำลังอยากทำธุรกิจขนส่งทางเรือเส้นหนึ่ง อารู้ว่าเส้นนี้กำลังเจรจาอยู่ในมือหลาน ไม่รู้ว่าหลานสามารถช่วยให้อาคนนี้สมหวังได้มั้ย?”

ปวัตรโค้งริมฝีปา