บทที่169เฝ้าเธอ

“อืม...หนาว...”ชวนีละเมอแล้วดึงผ้าห่มแน่นคนที่เป็นไข้กลับไม่รู้สึกร้อนกลับจะรู้สึกหนาวมาก

ปวัตรรีบยื่นมือกอดเธอไว้แน่นห่อผ้าห่มของเธอไว้ให้แน่นจากนั้นเขาพลิกตัวลงเตียงหยิบโทรศัพท์บนตู้ที่หัวเตียงขึ้นมาต่อสายไปที่หมายเลขของพนักงานต้อนรับของโรงแรม

“ฮัลโหลสวัสดีค่ะขอโทษน

บทที่170เขาดูแลทั้งคืน

มองใบหน้างดงามของเธอที่หลับสนิทปวัตรพรั่งพรูความรู้สึกภารกิจหนักอึ้งที่ไม่เคยมีมาก่อนอย่างหนึ่งทันทีเหมือนในชีวิตของเขาเพิ่มมาไม่ใช่เพียงลูกชายคนเดียวยังมีผู้หญิงคนหนึ่งในชีวิตของเขา

เขาปฏิญาณอยู่ในใจลึกๆชวนีผมต้องทำให้คุณกลายมาเป็นผู้หญิงของผมแน่นอน

ส่วนหญิงสา

บทที่171ข่าวซุบซิบของดาลิศ

เท้าของชวนีรู้สึกอ่อนแรงอยู่บ้าง เธอรู้สึกว่าแต่ไหนแต่ไรไม่เคยไม่มีแรงเท่านี้ แต่ละก้าวๆ เหยียบลงบนพื้น เหมือนเหยียบในกลีบเมฆ ไม่มีเรี่ยวแรง

ตอนปวัตรเห็นเธอเข้าประตูมา พยุงขอบประตูแล้ว เขาก็เห็นว่าเธอเดินอย่างไม่มีแรง เขารีบเข้าไปก่อนทันทีบทที่ชวนียังมีปฏิกิริยาก