บทที่137 เขาได้รับความทรมานแล้ว

“บ้านผมมียาทาแก้ลวก กลับบ้านทาก็พอแล้ว” ปวัตรนึกถึงพยาบาลสาวทาให้เขา สู้ให้ผู้หญิงคนนี้ทายาให้เขาเองดีกว่า

ปวัตรก็เปิดหน้าอกอยู่อย่างนี้ ขับรถแข่งกลับไปทางคอนโด ในใจลึกๆ ของชวนีที่พรั่งพรูความรู้สึกผิดขึ้น หรือว่าเกี่ยวกับเมื่อเช้าที่เขาซักผ้าปูที่นอนเธอแล้ว

บทที่138 เขามาทานอาหารเย็นด้วยกัน

“คุณแม่ ผมคิดถึงคุณแม่มากเลยฮะ” เจ้าหนูน้อยรีบแสดงความคิดถึงทันที แม่บุญธรรมสวยขนาดนี้รักเขามากเหมือนหม่ามี้ เหมือนตัวเขาเป็นชายชาตรีน้อยๆ คนหนึ่ง สำหรับสาวสวยก็มีแรงดึงดูดอย่างปฏิเสธไม่ได้อยู่!

ดาลิศสังเกตหน้าเล็กๆ ของเขาที่น่าจะทำให้เกิดเรื่องวุ่นวายไ

บทที่139 กลุ่มคนมาแล้ว

ปวัตรส่ายหัวยิ้มอยู่อย่างเอาใจ ถูกเธอดึงเดินไปหน้ารถแล้ว

รถของชวนีกับดาลิศใกล้ถึงร้านอาหารแล้ว ข่าวที่เธอให้ดาลิศคือ ปวัตรเพียงแค่พาน้องสาวของเขามาทานข้าวกัวพวกเธอ แต่ทว่าสักพักแขกที่มาถึง ต้องทำให้พวกเขาตกใจแน่นอน

บ้านภูสรีดาว

จิรายุเคาะประตู