บทที่ 131

บทที่131 รถเสียแล้ว

“พ่อเธอไม่ใช่ซื้อบ้านข้างนอกให้เธอแล้วหรอ? โรงเรียนลูกชายเธอก็อยู่ห่างจากที่นี่ไกลอยู่นะ! ถ้าเธออยากอยู่ ฉันจัดการห้องพักแขกให้เธออยู่ก็ได้”

“ไม่ได้! ฉันจะอยู่ห้องนั้นของฉัน! ระเบียงห้องนั้นใหญ่ แสงแดดดี โดยเฉพาะอย่างยิ่ง บรรยากาศก็ไม่เลวมาก ห้องอื่นฉันไม่ต้อ

บทที่ 132

บทที่132 จูบที่ลงโทษ

“ของเก่าขนาดนี้แล้ว คุณทิ้งไปได้แล้ว” ชวนีบอกอย่างเฉยเมย

“ผมจะทิ้งลงได้ยังไง” ธนชาตยิ้มอย่างขมขื่น “ผมอยากเก็บรักษาช่วงเวลาที่พวกเราเคยมีความสุขไว้มาก! แม้เพียงของอย่างหนึ่ง สำหรับผมแล้วล้วนมีความหมายพิเศษ”

ชวนีกัดริมฝีปากอยู่ หันหน้ามองนอกกระจก ไม่

บทที่ 133

บทที่133 ปวัตรคุณพอได้แล้ว

ใบหน้างดงามของธนชาตประกายความเจ็บปวด เขาก้าวใหญ่ไปทางลิฟต์ ก่อนเข้าลิฟต์ หมัดของเขาชกไปยังกำแพง ปลดปล่อยอารมณ์ไม่พอใจภายในใจเขา

เขารู้ชวนีไม่รักเขาแล้ว แต่ว่าเธอเป็นผู้หญิงที่อยู่ในกฎระเบียบมาโดยตลอด ทำไมเธอถึงจูบกับผู้ชายคนอื่นต่อหน้าสาธารณชนข้า