บทที่ 112

บทที่112 ชายหนุ่มที่หึงหวง

ชวนีหัวเราะอยู่กุมโทรศัพท์ในมือไว้ รู้สึกว่าชีวิตคนก็มหัศจรรย์ขนาดนี้ คนที่ไม่อยากเจอกลับมักมีความสัมพันธ์บางอย่างเชื่อมถึงกัน

พอชวนีดูแล้ว ห้าโมงครึ่ง ใกล้ทำอาหารเย็นแล้ว 2-3 วันมานี้เจ้าหนูน้อยอยู่บ้านวาดวงศ์อย่างดีมาก เหมือนอ้วนขึ้นบ้างแล้ว

บทที่ 113

บทที่113 อยากนอนเตียงเดียวกัน

ธนชาตยิ้มสักหน่อย ยกกระเป๋าเอกสารที่วางอยู่ด้านหน้าเขา บอกไปทางชวนี “ชวนี อาหารเย็นไว้คราวหน้าเถอะ ผมไปก่อนแล้ว”

“ธนชาต...” ชวนีมองเขาอย่างขอโทษอยู่บ้าง

“ถึงแม้ผมจะดีใจมากที่คุณให้ผมกินข้าวเย็นที่บ้าน แต่ว่าเอาไว้ครั้งหน้านัดอีกทีแล้วกัน” พ

บทที่ 114

บทที่114 ตรีวิทย์ถูกพักงาน

“คุณหมายความว่าอะไร?”ชวนีขมวดคิ้วถามกลับ

“พวกเราสู้ลองคบกันไม่ดีกว่าหรอ ถ้าเข้ากันได้ ก็อาจจะคิดเรื่องแต่ง”น้ำเสียงของปวัตรหารือไป

ชวนีกัดริมฝีปากอยู่ ใบหน้างดงามแดงขึ้นนิดๆ ริมฝีปากชมพูกลับพ่นเสียงสงบออกมา “ฉันไม่สามารถคบกับคุณ ได้”