บทที่110 ครอบครัวที่สนิทสนมกัน

สายตาจิรายุมองที่บนตัวของชวนี ส่งสายตาอบอุ่นไปทางปวัตร มีเพียงระหว่างชายหนุ่มที่เข้าใจความหมาย

พอปวัตรหันหน้ามองกัดริมฝีปากอยู่ หญิงสาวที่ท่าทางโมโห เขาคลายริมฝีปากยิ้ม

“หนูชวนี มานั่งทางนี้จ้ะ” นิศานาถเดินมาข้างๆ เรียกเธอ

“ได้ค่ะ! คุณน้า!”

บทที่111 อยากจับคู่พ่อแม่บุญธรรม

ชวนีเห็นพวกเขาเข้าใจและมีเหตุผลก็เกิดความรู้สึกซาบซึ้งใจ สิ่งที่เธอกังวลใจที่สุดก็คือปวัตรจะแย่งลูกชายของเธอ แต่เห็นได้ชัดนอกจากปวัตรที่มีแผนการจะแย่งไปแล้ว คนในครอบครัวของเขาล้วนไม่มีความคิดแบบนี้

ชวนีขับรถของเธอ พาธันวาออกไปแล้ว

ปวัตรดูไม่ม

บทที่112 ชายหนุ่มที่หึงหวง

ชวนีหัวเราะอยู่กุมโทรศัพท์ในมือไว้ รู้สึกว่าชีวิตคนก็มหัศจรรย์ขนาดนี้ คนที่ไม่อยากเจอกลับมักมีความสัมพันธ์บางอย่างเชื่อมถึงกัน

พอชวนีดูแล้ว ห้าโมงครึ่ง ใกล้ทำอาหารเย็นแล้ว 2-3 วันมานี้เจ้าหนูน้อยอยู่บ้านวาดวงศ์อย่างดีมาก เหมือนอ้วนขึ้นบ้างแล้ว

“ตอนเย็