ตอนที่ 746 นับวันระยะห่างยิ่งไกลออกไป

หลวนจื่อคิด แต่ในที่สุดก็อดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นเคาะประตู

จากนั้น ก็มีน้ำเสียงผู้หญิงดังขึ้น

“ใคร?”

หลวนจื่อได้ยินแล้ว เป็นเสียงของหลิ่วเฟยเฟย

เมื่อได้ยินเสียงนี้ ความโชคดีเพียงอย่างเดียวของหลวนจื่อในใจของเธอก็สลายไปทันที

เธอยืนอยู่หน้าประตู ไม่รู้ว่าจะเข้าไปดีหร

ตอนที่ 747 ฉันเหนื่อยแล้ว

หลวนจื่อไม่คาดคิดว่า ทันทีที่เธอกดกริ่งประตู ก็มีคนมารับเธอทันที

เธอนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นของปราสาทพร้อมกับชาร้อนในมือ และรู้สึกสำนึกเสียใจอยู่บ้าง

ตอนนี้มันดึกมากแล้ว ต่อให้มีเรื่องเร่งด่วน เธอก็ไม่ควรมาที่นี่ในเวลานี้

ขณะที่คิด หลวนจื่อก็ลุกขึ้นยืน เตรียมจะจากไปอย่างเงียบ

ตอนที่ 748 สุดท้ายคุณจะต้องอยู่คนเดียวไปจนแก่

แม่ครัววางแก้วน้ำผลไม้ไว้ตรงหน้าเธอและเอ่ยปลอบ “คุณหมินไม่น่าจะใช่คนแบบนั้น นี่เป็นการใส่ร้ายหรือเปล่า?”

หลวนจื่อก้มหน้าเล็กน้อย เธอยิ้มแต่กลับไม่ตอบ และทำเพียงแค่จิบน้ำผลไม้

แม่ครัวถอนหายใจและมองเธอด้วยความปวดใจ

เธอนั่งต่อไปสักพัก จนกระทั่งฉวีผิงมาถึง เ