ตอนที่ 701 ถ้าอย่างนั้นก็ช่วยให้คุณสมหวัง

พอสองสามคนนั้นไปแล้ว ก็เหลือเพียงแค่นายทหารเก่าที่ปลดประจำการไปแล้วตามติดอยู่ตลอดไม่ออกไปไหน

เหยาเย้นนั่งอยู่บนโซฟาไม่ขยับเขยื้อน เพราะกลัวว่าหากตัวเองขยับตัวแล้ว ข้อมูลที่ซ่อนอยู่ในเสื้อผ้านั้นจะเปิดเผยออกมาเสียก่อน

มือสัมผัสผ่านเสื้อ ตามองนาฬิกาที่ค่อยๆผ่า

ตอนที่ 702 ไม่อนุญาตให้ออกมา

เพิ่งจะเดินไปไม่กี่ก้าว ก็เห็นแสงไฟรอดออกมาจากด้านในอย่างเลือนรางไม่ชัดเจน

นึกถึงคำพูดของเวินหงไห่เมื่อครู่นี้แล้ว ในใจเธอนั้นก็รู้สึกดีใจขึ้นมา หรือว่าหมิงเฮ่าจะถูกขังอยู่ที่นี่ตลอดเลยอย่างนั้นหรือ?

เธอรีบเดินเข้าไปด้านใน พลางตะโกนร้องเรียกไปด้วย : “หมิงเฮ่า? หมิงเฮ่า?

ตอนที่ 703 ความมืดมิดหายไปในชั่วพริบตา

แต่ครั้งนี้จะอย่างไรเวินหมิงเฮ่าก็ไม่ฟังแล้ว ร้องไห้ไปพลางตะโกนร้องออกมาแล้วพุ่งตัวเข้าไปด้วย

“อย่าตีแม่! อย่าตีแม่!”

เวินหงไห่ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้แล้ว เห็นหมิงเฮ่ายืนอยู่ตรงเหยาเย้น ความโมโหที่หมุนวนอยู่ภายในใจ เขาจึงยกมือขึ้นมาเหวี่ยงออกไป

ร่างของหมิงเฮ่า