ตอนที่ 594 การตั้งถิ่นฐานใหม่

“ฉันจะช่วยเขาหาที่ปักหลักให้เขา เพื่อที่เขาจะได้ไม่รบกวนคุณ”

จี้จิ่งเชินเพิ่งจะพูดจบ เวินหมิงเฮ่าที่ซ่อนตัวอยู่ด้านหลังเหยาเย้นก็กรีดร้องขึ้นทันที

“ผมไม่ไป! ”

เหยาเย้นขมวดคิ้วและนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง “เป็นที่ไหนคะ?”

“สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเฉินซี”

เมื่อได้ยินคำพูดของเขา เหย

ตอนที่ 595 การจัดการวิกฤต

เมื่อเห็นคนสองสามคนทะเลาะกันดังขึ้นเรื่อยๆ เวินเที๋ยนเที๋ยนก็ขมวดคิ้วและเอ่ยขึ้น "หยุด อย่าทะเลาะกัน! "

ทั้งสองคนหยุดลงกะทันหัน แต่ในเวลานี้ดวงตากลับแดงก่ำ และจ้องมองอีกฝ่ายอย่างไม่ยอมแพ้

ทั้งสองกำลังแย่งเอาแผนงานนั้นมา อีกทั้งกระดาษหลายหน้าในนั้นก็แทบจะถูกพวกเขาฉีกขาดออกมา

ตอนที่ 596 คุณทำได้อย่างไร

เวินเที๋ยนเที๋ยนพูดจบ แต่คนนั้นๆ กลับยังไม่พอใจ และมีท่าทางไม่เต็มใจ

อีกทั้งน้ำเสียงยังมีความเคลือบแคลง

“คุณไม่ใช่หัวหน้ากลุ่มหรอกหรือ? คุณเพิ่งจะอายุยี่สิบปีก็ได้อยู่ในตำแหน่งนี้ คงจะเก่งมากสินะ? พวกเราล้วนเทียบไม่ได้หรอก คุณคนเดียวก็ทำได้ไม่ใช่หรือ? ทำไมยังต้องให้ฉันไปช่