ตอนที่ 440 นี่เป็นครั้งสุดท้าย

ลังเลอยู่สักพักใหญ่ จี้จิ่งเชินถึงค่อยพูดขึ้นอย่างประนีประนอม

“ ถ้าเป็นเพื่อนน่ะได้ ”

ได้ยินคำคำนี้ เวินเที๋ยนเที๋ยนก็โล่งใจขึ้นทันที ใบหนาของเธอจึงมีรอยยิ้มขึ้น

“ จริงหรอ? ดีจัง ฉันคิดว่าคุณจะปฏิเสธฉันสะอีก ”

เธอมีสีหน้าดีอกดีใจ กลับทำให้จี้จิ่งเชินใจเต้น

ก็แค่ตอบรับก

ตอนที่ 441 สวมให้ฉันอีกครั้ง

ชิงช้าสวรรค์หรอ?

ในหัวของจี้จิ่งเชินปรากฏภาพประภาคารขนาดใหญ่นั้นขึ้น

นั้นเป็นสิ่งที่เวินเที๋ยนเที๋ยนสร้างขึ้นเพื่อรอเขากลับมา

คิดได้ดังนั้น ในใจของจี้จิ่งเชินก็กระตุกเล็กน้อย และหัวใจของเขาก็เกิดระลอกคลื่นขึ้นอีกครั้ง

“ ผมรู้แล้ว ”

เขาปฏิเสธไม่ได้

“ คืนนี้ผมจะไปที่นั่น ”

ตอนที่ 442 คำตอบของเขา

จี้จิ่งเชินได้ยินคำคำนั้นก็รู้สึกใจหวิว เขาเงยหน้ามอง และมองเข้าไปในตาของเที๋ยนเที๋ยนพอดี

เห็นสายตามุ่งมั่นของเธอ ในใจของเขาก็เกิดระลอกคลื่นขึ้น

เด็กผู้หญิงในความทรงจำที่อ่อนแอและขี้อายคนนั้น ได้โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว

ในสายตาของเธอมีความมุ่งมั่นกับพลังที่ไม่ยอมแพ้อยู่ในนั้น เธอมองม