ตอนที่ 436 จี้จิ่งเชิน คุณไม่ต้องโกหกฉันแล้ว

จี้จิ่งเชินจนปัญญาไปสักพัก

แต่เวินเที๋ยนเที๋ยนได้ยินเขาร้องช่วยเหลือ แต่ไม่ได้เข้าไปใกล้ กลับก้าวถอยหลัง แสดงให้รู้ว่าไม่อยากเข้าไปช่วย

อีกฝั่ง ในที่สุดจงหลีก็สามารถสลัดการเกาะกุมของเด็กพวกนั้นออกไปได้ เขาจึงรีบไปหลบที่ที่เวินเที๋ยนเที๋ยนกับพ่อบ้านยืนอยู่

ตอนที่ 437 ไม่เคยจากไปไหน

สองมือของจี้จิ่งเชินสั่นเล็กน้อย

ถ้าเป็นไปได้ เขาก็ไม่อยากแสดงด้านอ่อนแอของตัวเองออกไปให้เวินเที๋ยนเที๋ยนเห็นหรอก

การหยิ่งในเกียรติของเขา ความทระนงของเขา แม้แต่ตัวเขาเองยังรับสภาพของตัวเองตอนนี้ไม่ได้เลย

ต่อให้คนบนโลกทั้งหมดจะเห็นด้านอ่อนแอของเขา เขาก็ยังหวังว่าในสายตาของเว

ตอนที่ 438 ที่นี่ไม่ต้อนรับคุณ

วันต่อมา จี้จิ่งเชินเพิ่งลงมาจากชั้นสอง พอมาถึงห้องรับแขก ก็เห็นเวินเที๋ยนเที๋ยนยืนอยู่หน้าห้องอาหาร

บนเอวของเธอมีผ้ากันเปื้อนคาดไว้อยู่ เธอกับแม่ครัวกำลังนำอาหารออกมาจากห้องครัว

พอจี้จิ่งเชินเห็นเธอ เขาก็ชะงักไป ต่อมาก็นั่งลงไปทันที

และก็ได้หันไปพูดถามพ่อบ้าน

“ ผมเคยบ