บทที่ 428

ตอนที่ 428 จี้จิ่งเชินคนนี้ มีอะไรดี

เวินเที๋ยนเที๋ยนขมวดคิ้วเล็กน้อย เห็นจงหลีกับจี้จิ่งเชินทั้งสองเริ่มพูดถึงเรื่องเมื่อกี๊ ก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เดินออกมา

“ฉันช่วยพวกคุณได้”

จี้จิ่งเชินได้ยินเสียง ยังไม่หันไป มีรอยย่นปรากฏที่กลางหน้าผากชัดเจน

“ไม่ต้อง”

แต่เวินเที๋ยนเที๋ยนไม่ไปไหน กลับเด

บทที่ 429

ตอนที่ 429 แม้เสือจะร้ายก็ไม่กินลูกตัวเอง

เวินเที๋ยนเที๋ยนตะลึง

เธอชอบจี้จิ่งเชินตรงไหน？

พอคิดถึงปัญหานี้ ในหัวก็ว่างเปล่า

จี้จิ่งเชินเห็นเธอไม่พูดอยู่นาน ก็ขำแบบฝืนๆ

“แม้แต่ตัวคุณเองยังไม่เข้าใจเหรอ？เวินเที๋ยนเที๋ยน”

พูดไป เขาก็ไม่ได้รอต่อ แต่ควบคุมรถเข็น ออกไปจากคนตรงหน้า

ทิ้งประโยคลอยๆ

บทที่ 430

ตอนที่ 430 มีความลับ

ตอนบ่ายสอง ฉวีผิงพาเด็กมาที่สถานที่ที่ครั้งที่แล้วเขากับเจียงหยู่เทียนแยกกัน

เจียงหยู่เทียนรออยู่ข้างๆแล้ว

เธอสวมหมวกและหน้ากาก เหมือนจะกลัวว่ามีคนจำได้ รีบวิ่งเข้าไป

“พามายัง？”

ถามออกไป แต่ไม่กล้ามองเด็ก ได้แต่เหลือบมองไกลๆ

“พามาแล้ว”ฉวีผิงพูด：“คุณอยากทำอะไรกันแน่？”