บทที่ 410

ตอนที่ 410 พี่ชาย ไม่เจอกันนาน

คิดว่าขาของจี้ยี่หยันเตะไปที่ท้องของจงหลี ก็หมุนตัววิ่งเข้าไปที่ข้างๆเวินเที๋ยนเที๋ยน รีบเอาเชือกบนตัวเธอแกะออก

ในที่สุดเวินเที๋ยนเที๋ยนก็เห็นเขาหยุดลง โล่งใจออกมา หันไปมองจงหลีที่ยังนอนที่พื้น

“จงหลี คุณเป็นไงบ้าง？”

จงหลีเหมือนจะเจ็บปวด ม้วนตัวขึ้นมาไม่ได้

บทที่ 411

ตอนที่ 411 คุกคาม

ได้ยินเสียง จี้จิ่งเชินก็หันไปมอง แล้วก็เห็นคนสวมหมวกแก๊ปคนหนึ่ง ชายหนุ่มที่สวมชุดดำออกมาจากด้านหลังน้ำพุ ในมือยังถือโทรศัพท์ไว้

มองเห็นสายตาของจี้จิ่งเชิน ก็ยิ้มออกมาอย่างภูมิใจ

แต่เพราะว่าผมของเขายาวเล็กน้อย บังหน้าของเขาส่วนมากของเขา แต่ยังมองเห็นริมฝีปากที่ยกขึ้น

ค

บทที่ 412

ตอนที่ 412 เป็นผมที่ปล่อยเอง

ผ่านไปสักพัก จี้ยี่หยันจึงได้สติ

“ไม่มีทาง！”

เขามองท่าทางของจี้จิ่งเชินตอนนี้ แล้วก็วางใจ

ทำเสียงฮึดฮัดในลำคอ

“คุณดูสภาพคุณตอนนี้ ยืนก็ยังยืนไม่ได้ ตัวเองยังช่วยไม่ได้ ยังบอกจะช่วยเวินเที๋ยนเที๋ยนอีก เป็นคนโง่ฝันลมๆแล้งๆจริงเลย！”

พูดจบ เขาก็ยิ้มออกมา ด่าว่า：“ไ