ตอนที่ 337 ผลข้างเคียงที่ร้ายแรง

เมื่อมองขวดยาที่อยู่ข้างหน้าของเธอ เวินเที๋ยนเที๋ยนกลับรู้สึกว่าชื่อยานี้คุ้นตาเธอมาก

และเธอก็คิดออก ว่าเหมือนจี้จิ่งเชินก็กำลังใช้ยาชนิดนี้อยู่เหมือนกัน

แต่ว่า ยานี้ไม่ใช่ยาที่ใช้รักษาโรคทางจิตไม่ใช่เหรอ?

“หาเจอหรือยัง?”

เหยาเย้นพูดเร่งขึ้นมา

เวินเที๋ยนเที๋ยนจึงรีบว

ตอนที่ 338 ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นไป เวินเที๋ยนเที๋ยนก็จะเป็นคนของผม

จี้จิ่งเชินกัดฟันแน่น เพื่ออดกลั้นความเจ็บปวดที่มาจากหัว

“ยังมียาอยู่อีกไหม? ส่งมาให้ผมหน่อย แต่ครั้งนี้ส่งมาเยอะหน่อยนะ”

น้ำเสียงเป็นห่วงของหมอจางดังมาจากทางปลายสาย และพูดด้วยความตกใจ: “ยาที่เคยให้ไปก่อนหน้านี้ คุณกินมันหมดแล้วเหรอ?

ตอนที่ 339 ติดต่อไม่ได้

เหยาเย้นจับมือของเวินเที๋ยนเที๋ยนไว้ แล้วพูดอย่างเอาใจ: “รอเวลาผ่านไปสักพักให้เขาหายโกรธก่อนนะ แล้วเดี๋ยวฉันจะช่วยพูดว่าให้หลวนจื่อมาหาคุณอีก”

เวินเที๋ยนเที๋ยนพูดด้วยความร้อนใจ: “อีกสักพักคือกี่วันคะ? เพราะตอนนี้ฉันไม่มีเวลาที่จะรออีกต่อไปแล้ว”

“ถ้าตามนิสัยของหงไห่ ก็คงต้องรอ