ตอนที่ 302 คิดซะว่าเป็นแค่อากาศ

วันต่อมาเวินเที๋ยนเที๋ยนกลับมาที่บริษัทหล่อนซื่อ และไปสอบถามกับผู้จัดการหยางว่ายังพอจะมีที่ที่พอจะรับเด็กให้อาศัยอยู่ชั่วคราวไหม

ผู้จัดการหยางได้ยินคำถามนี้ของเธอก็ขมวดคิ้วและครุ่นคิดอย่างยากลำบากใจ

“เด็กสามสิบกว่าคน ที่ปกติทั่วไปน่าจะอยู่ไม่พอ หรือว่าจะเป็นโรงแรม หรื

ตอนที่ 303 คุณลุงจี้

หลังจากนั้นสองวัน คฤหาสน์ของจี้จิ่งเชินได้ถูกจัดเตรียมไว้เพื่อต้อนรับเด็ก ๆ เรียบร้อยแล้ว

พ่อบ้านเปิดประตูต้อนรับด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้มเบิกบานใจเพื่อต้อนรับเด็ก ๆ ตัวเล็กตัวน้อยเข้ามาในคฤหาสน์

เด็ก ๆ มีหน้าตาที่ยิ้มแย้มเบิกบานใจ ในมือของพวกเขานั้นถืออมยิ้ม พ่อบ้านนำทางพาพวกเขาไปย

ตอนที่ 304 กุหลาบขาว

จี้จิ่งเชินหน้าตาเคร่งขรึม เขาดึงสายตากลับมาด้วยความไม่พอใจ

เอาเถอะ ถึงอย่างไรแล้วเขาก็ไม่ได้ต้องการให้เด็กพวกนี้อยู่กับเธอทั้งวันแน่

เขาแค่ต้องการให้เวินเที๋ยนเที๋ยนอยู่กับเขา อยู่ข้าง ๆ เขาก็เพียงพอแล้ว

แต่ไม่นานนักจี้จิ่งเชินก็พบว่าสิ่งที่เขาได้คาดหวังเอาไว้นั้นโดนเด็ก ๆ พวกน