ตอนที่ 142 จิตใจของคนไร้มนุษยธรรม

ทิศตะวันออกเริ่มสว่าง เวินเที๋ยนเที๋ยนกับอีกสองสามคนในที่สุดก็มาถึงสถานที่ที่ฉวีผิงบอก

อาคารที่อยู่อาศัยที่เก่าและชำรุดรกร้างว่างเปล่า บนผนังยังมีสีน้ำมันที่เขียนกับไว้ว่า “รื้อ”

สถานที่แบบนี้ ถ้าหากไม่มีฉวีผิง ถึงแม้พวกเขาจะหาเป็นอาทิตย์ก็หาไม่เจอ

เวินเที๋ยนเที๋ยนม

ตอนที่ 143 ได้ไหม

รถขับเข้าไปในคฤหาสน์ช้า ๆ แล้วค่อย ๆ หยุดลง

จี้จิ่งเชินอุ้มเวินเที๋ยนเที๋ยนลงจากรถ เดินเข้าไปในคฤหาสน์ทีละก้าวทีละก้าว

มือข้างหนึ่งของเขารัดเองเวินเที๋ยนเที๋ยนไว้ อีกข้างนึงรองก้นของเธอไว้ เดินเข้าไปข้างในเหมือนกับอุ้มเด็กไว้

ตลอดทางคนสวนกับแม่ครัวที่กำลังเตรียมตัวทำงานเมื่อเห็นพวก

ตอนที่ 144 ของขวัญวันเกิด

เจี่ยงเนี่ยนเหยาขมวดคิ้วอย่างหงุดหงิด

“หนูจะไปรู้ได้ยังไง? จี้จิ่งเชินไม่ใช่คน! กินยาเยอะขนาดนั้น คาดไม่ถึงว่าจะสามารถทนได้”

เจี่ยงหงซึ่งพูดขึ้นเสียงหนักแน่น “ตอนนี้พูดอะไรไปก็ไม่มีประโยชน์ เวลานี้ทางที่ดีควรจะคิดดีกว่าว่าจะแก้ตัวยังไงกับจี้จิ่งเชิน”

“แก้ตัว? มีอะไรให้แก้ตั