ตอนที่ 138 ใช้ความป่วยเรียกคะแนนสงสาร

เจี่ยงเนี่ยนเหยาดูออกถึงความไม่พอใจอย่างชัดเจน

เธอเดินตรงไปและวางสิ่งที่อยู่ในมือของเธอลง

“จี้จิ่งเชินอาการของคุณเป็นอย่างไรบ้าง? ฉันไม่มีเวลามาหาเลย คุณคงไม่ว่าอะไรฉันใช่ไหมคะ?

จี้จิ่งเชินขมวดคิ้วอย่างใจร้อน

“ที่นี่ไม่ต้อนรับคุณ”

เจี่ยงเนี่ยนเหยายิ้มและพูด

ตอนที่ 139 ถึงเวลาแตกหัก

เวินเที๋ยนเที๋ยนหยิบโทรศัพท์ออกมาและกดโทรออกไปแต่อีกฝ่ายไม่ตอบรับ

หลังจากนั้นไม่นานเธอก็ลุกขึ้นยืน

“พ่อบ้าน ฉันมีเรื่องต้องออกไปข้างนอกครู่หนึ่ง”

“ถ้าคุณผู้ชายถามละครับ?”

“ก็บอกว่าฉันไปหา……” เวินเที๋ยนเที๋ยนพูดพลางนึกขึ้นได้ว่าจี้จิ่งเชินกับหมินอันเกอไม่ลงรอยกัน หากเขารู

ตอนที่ 140 วางยา

คิ้วของจี้จิ่งเชินขมวดเข้าด้วยกันอย่างแรงและก้าวเท้าเพื่อเดินออกไปทันที

ในขณะนี้เขาเองก็มีลางสังหรณ์ไม่ดีในใจขึ้นมาเป็นจังหวะเดียวกันกับที่มีเงาหนึ่งปรากฏขึ้นด้านหลังเขา

เขาหันหัวของเขาอย่างรวดเร็วทันท่วงที คนที่อยู่ข้างหลังเขากำลังจะเริ่มเข้ามาแล้วเขาก็รีบหลบไปด้านข้างอย่างรวดเร็