บทที่ 224 สถานะที่ล้ำค่า

ทิวจูงมือนานาแล้วเดินก้าวไปทีละก้าว ร่างเขาตรงมีเสน่ห์ดึงดูดนัก ส่วนข้างๆเขา ที่ควงผู้หญิงคนนั้นไว้คนนั้น ตอนนี้กลับกลายเป็นจุดที่ทุกคนต่างสนใจ ไม่เพียงแค่เพราะว่าเธอคล้ายปั้นหยา แต่เป็นเพราะว่าเธอยืนข้างๆของผู้ชายคนนี้ไว้ อีกทั้งมือทั้งสองคนผสานกันไว้สักมากกว่า

แขกที่อยู่

บทที่ 225 ปั้นหยาไม่ตายใจ

อีกครึ่งชั่วโมงถึงจะเป็นเวลาที่งานเริ่มและในเวลานี้ทุกคนก็จะไปที่ห้องอาหารไปกินอาหารที่เอร็ดอร่อย ทิวก็จูงมือนานาไปนั่งที่มุม ตอนนี้ในใจของนานายังไม่อยากเชื่อ ก่อนหน้านี้เธอคิดว่าทิวชอบแต่ภายนอกของเธอแต่ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าสิ่งที่ผู้ชายคนนี้ชอบไม่ใช่เพียงภายนอกของเธอแต่เป็

บทที่ 226 มีความหมายที่ยิ่งใหญ่

ทิวมองดูรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมของปั้นหยาแล้วพูดกับนานาว่า “กินอิ่มยัง? ถ้าอิ่มแล้วเราไปที่ห้องโถงกัน งานจะเริ่มแล้ว”

นานารีบพยักหน้า “กินอิ่มแล้ว”

“ได้ งั้นเราไปกันเถอะ!” ทิวพูดจบแล้วก็ยื่นมือมาจับที่มือของนานา นานาพูดกับปั้นหยาว่า “ขอตัวก่อนนะคะ” พอพูดจ