บทที่ 220 เป้าหมายของปั้นหยา

“ยังจะเรียกคุณหญิงโรส?นี่เป็นแม่ของเธอนะ” ทิวมองเธอด้วยสายตาที่น่าสงสารที่สุด

นานาก็รู้สึกสงสารตัวเอง นั่นนะสิ!เธอต้องเรียกแม่แต่ตัวเธอเองก็ไม่รู้จะเรียกยังไง

“โอเค เธอโทรหาเพื่อนเธอเดี๋ยวนี้เลย!เล่นให้สนุกนะ”ทิวหรี่ตาแล้วยิ้มหวานให้เธอ

นานาถือโทรศัพท์แล้วเข้าไปโทร

บทที่ 221 เข้าร่วมงาน

สี่โมงเย็นกว่าโทรศัพท์ก็ดังขึ้น สายนั้นก็คือสายจากจูน นานากับแป้งเลยไปที่ร้านขายชุดที่หรูหราราคาแพง พนักงานบริการดีมาก เพราะนี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่นานามานี่และเธอยังเป็นคู่เข้างานของทิวก็เลยทำให้เป็นลูกค้าที่ยิ่งพิเศษไปใหญ่เลย

แป้งเป็นนักออกแบบเสื้อทำให้มีมุมมองของตัวเองใ

บทที่ 222 ปั้นหยาหาเรื่อง

คุณหญิงโรสสรรหาคำพูดที่จะปลอบใจเธอและพูดว่า “พอแล้วลูกปั้นหยา ไม่ใช่ความผิดของผู้ช่วยแม้วหรอก แขกสองคนนั้นฉันเป็นคนเชิญมาด้วยตัวเอง คล้ายกับเวรกรรมและวาสนานะ!มีผู้หญิงคนหนึ่งหน้าเหมือนกันกับเธอเลย”

ตาของปั้นหยาโตขึ้นมาทันทีและพูดแบบใส่อารมณ์ว่า “อะไรนะ?นานาคนนั้นแม่เป็นคน