บทที่ 196 เขาเป็นคนในครอบครัวของเธอ

“ในเมื่อเป็นแบบนี้ ต่อไปนี้นานากับคนในบ้านสีธะก็จะไม่มีความสัมพันธ์อะไรกันอีก และขอให้พวกคุณอย่ามารบกวนชีวิตของเธออีก” ทิวพูดคำนี้ไว้ เขาจับมือของนานาเเล้วพูดว่า “ไปกันเถอะพวกเรา”

นานาไม่อยากอยู่อีกต่อไป เธอหันหลังเดินออกจากห้องพร้อมทิว นาราอิจฉาอยู่ข

บทที่ 197 ชอบข่มเหงรังแกคนอื่น

เวลาประมาณสี่โมงครึ่ง นานาได้ดูเวลาอย่างระมัดระวัง เมื่อถึงเวลาสี่โมงครึ่ง สายเรียกเข้าจากโทรศัพท์ของเธอก็ได้ดังขึ้นจนทำให้หัวใจของเธอเกิดอาการเต้นระรัว

ซึ่งแน่นอนว่าสายที่โทรเข้ามาจะต้องเป็นทิว ใจของเธอเต้นระรัวราวกับนาฬิกาปลุกที่ดังสั่นสะทกสะท้าน

แป้งที่นั่งอยู

บทที่ 198 หญิงสาวที่หน้าตาคล้ายกัน

คางของทิววางลงไปบนไหล่ของเธอเบาๆ“อย่าขยับ ฉันเหนื่อย ให้ฉันอยู่แบบนี้แป๊บนึงนะ”

คำนี้ทำเอาร่างของนานานิ่งไปหลายวินาที นึกว่าเธอเป็นหมอนหรือไง?

ทิวก็กอดเธอไว้แบบนี้ไม่ขยับไปไหนเลย เขาเอาหน้าแนบชิดข้างหูเธอเบาๆ พ่นลมหายใจข้างหูเธอ นานาได้แต่อยู่นิ่งๆ เธอรู้สึกว่า