บทที่ 194 เช้าอันสดใส

ทิวไม่ยอม ฝ่ามือใหญ่ของเขาจับมือเล็กของเธอ มองริมฝีปากสีชมพูสดของเธอ เขาโน้มตัวลงมาจูบเธอด้วยความเอาแต่ใจ

สมองนานาเเทบจะระเบิด เธอรังเกียจผู้ชายคนนี้มาก ที่บอกว่าจะไม่แตะต้องตัวเธอ พอผ่านไปสักพักก็ไม่รักษาคำสัญญาแล้ว

ทิวไม่ใช่ไม่รักษาคำสัญญา เเต่ก็ต้องโทษเธอที

บทที่ 195 ไม่ใช่ลูกสาวของบ้านสีธะ

ถึงแม้นานาจะกล้าคิดแบบนี้ แต่ว่า จริงๆเธอก็มีความไม่กล้าอยู่เล็กน้อย เพราะผู้หญิงคนนั้นเหมือนจะเป็นลูกสาวของร้านเครื่องประดับจิวเวอร์รี่ คนฐานะครอบครัวแบบนั้น จะทิ้งให้ลูกสาวอยู่ข้างนอกแบบนี้ได้ยังไง？เพราะฉะนั้น เธอไม่กล้าจะทายแบบนั้น

ตอนบ่ายนี้เธอกะจะต

บทที่ 196 เขาเป็นคนในครอบครัวของเธอ

“ในเมื่อเป็นแบบนี้ ต่อไปนี้นานากับคนในบ้านสีธะก็จะไม่มีความสัมพันธ์อะไรกันอีก และขอให้พวกคุณอย่ามารบกวนชีวิตของเธออีก” ทิวพูดคำนี้ไว้ เขาจับมือของนานาเเล้วพูดว่า “ไปกันเถอะพวกเรา”

นานาไม่อยากอยู่อีกต่อไป เธอหันหลังเดินออกจากห้องพร้อมทิว นาราอิจฉาอยู่ข