บทที่ 179 เลี้ยงข้าวเขา

เขามองไปทางนานาพอดี เห็นเธอกัดริมฝีปากชมพู เหมือนกำลังคิดอะไรอยู่

ทิวขับรถไปถึงบ้านพาทิศ เห็นเสาต้นใหญ่อลังการปักอยู่หน้าประตูแปดต้น

ทิวมองไปที่นานา “เธอจะไปส่งด้วยกันไหม”

“ไม่แล้ว ฉันขอคุยโทรศัพท์ก่อนนะ” นานาทำตัวไม่ว่าง ตอนนี้เธอไม่อยากเจอคนบ้านนี้ เพราะพวกเขาสนิทกับน

บทที่ 180 พฤติกรรมของคนสารเลว

รสชาติไม่แย่ รสชาติจะมีความพิเศษของตัวเอง และจะออกรสจืดๆหน่อย ขนาดทิวยังรู้สึกชอบ ทั้งสองทานเมนูที่สั่งมาจนหมด นานาคิดไม่ถึงเลยว่า ผู้ชายคนนี้ไม่รังเกียจแม้แต่น้อย

ตอนแรกก็คิดว่าขาจะเป็นคนที่กินอาหารจานละเป็นพันๆซะอีก!

ตอนชำระเงิน นานาก็เดินตรงไปที่เคาน์เตอร์ เขาไม

บทที่ 181 ขาพลิก

เธอหันหลังแล้วกำลังจะวิ่ง ใครจะไปรู้ว่าพื้นมันขรุขระ รองเท้าส้นสูงของเธอไปเกี่ยวโดนรากของต้นไม้ เลยล้มลงไปอย่างน่าอาย

อีกอย่าง ความรู้สึกเจ็บค่อยๆไหลลงไปที่ข้อเท้า ทำให้เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่

ทิวไม่คิดว่า เวลาแค่แป๊บเดียว ผู้หญิงคนนี้จะล้มลงที่พื้นแล้ว เขารีบเดินไปดูเธอ และมองไป