บทที่ 174 นายจอมหื่น

ที่จริงนานาก็ไม่อยากจะอ้วกทิ้ง แต่พอได้ยินลูกชายพูด ดูแล้วเธอคงจะกินต่ออีกไม่ไหวแล้ว

ชายตรงหน้าหัวเราะเยาะเย้ยและพูดว่า“เต้าหู้ของฉันอร่อยไหม?”

นานาจึงเพึ่งรู้สึกตัวว่า ชายคนนี้คงเข้าใจผิดกับคำที่เธอพูด เต้าหู้ของเขาไม่อร่อยเลยสักนิด!

“มามี้ อ้าปากสิคะ อา…”สุดท้ายฟ้าก็คีบข

บทที่ 175 โทรศัพท์มือถือถูกขโมย

นานาถูกชายหนุ่มจูบอย่างแรงโดยไม่รู้ปี่ขลุ่ยอีกครั้ง เธอดันเขาออกแล้ววิ่งกลับไปที่ห้อง ปาเธอบวมจนเริ่มเจ็บแล้ว ให้ตายสิ ผู้ชายคนนี้เป็นสุนัขหรือหมาป่ากันแน่ ทำไมมันช่างซาตานรุนแรงแบบนี้

นานาเช็ดปากครั้งหนึ่งยังคงมีกลิ่นของผู้ชายคนนั้น หัวใจเธอตื่นแรงจนไม่อาจสงบลงได้

บทที่ 176 ถูกสั่ง

“แล้วเธอตื่นเต้นอะไรกัน?”

“นั่นเป็นมือถือที่ฉันเสียไปสามหมื่นหาซื้อมาได้นะ ยังใช้ไม่ถึงครึ่งปีเลย”นี่ถึงเป็นสิ่งที่นานาเครียด

“ชอบรุ่นไหนครับ”เสียงผู้ชายที่ทุ้มนั้นดังขึ้นมา

“ฮะ?”นานามองเขาไว้ ไม่รู้ว่าเขากำลังพูดอะไร

“ในเมื่อเป็นเพราะฉันที่เป็นต้นเหตุทำให้เธอเสียมันไป นั้น