บทที่ 169 การพัฒนาอาชีพใหม่

เวลาผ่านไปจนถึงบ่ายสองโมง นานากินข้าวคนเดียวจนเสร็จ เธอรู้สึกเบื่อเลยไปหาหนังสือหนึ่งเล่มในห้องหนังสือของทิวดู ดูไปสักพัก โทรศัพท์ของเธอก็ส่งเสียงดังขึ้นมา เธอหยิบขึ้นมาดู ฟิวโทรมา

นานาจับคาง แล้วมองโทรศัพท์ที่ดังขึ้น คิดถึงทิวที่ยังอยู่สถานีตำรวจ เธอได้แต่ถอนหายใจ เ

บทที่ 170 ไปทำงานที่บริษัทของเขา

ทิวขมวดคิ้วพลางทำท่าครุ่งคิดอย่างหนัก “เธอลองพูดมาซิว่าจุดประสงค์ในการเข้ามาทำงานในบริษัทของฉันคืออะไร?”

“ฉันก็แค่อยากทำงานฆ่าเวลาสำหรับเวลาว่างที่น่าเบื่อ“ นานาพูดตอบคำถามของทิวอย่างชัดเจน

แต่ผู้ชายตรงหน้าก็ยังไม่วายที่จะไม่ยอมเชื่อในคำพูดของเธอ เขาใช้สายตาคมกร

บทที่ 171 เขาช่างน่าเกลียดน่าชังเสียจรืง

นี่ยังไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงด้วยซ้ำ จูนก็ได้เตรียมเอกสารที่นานาจะเข้าทำงานเรียบร้อยแล้ว ในบัตรประจำตัวปลอมนั้นนานาใช้ชื่อว่าแพรว ชื่อนี้ฟังดูน่ารักและธรรมดาซึ่งเหมาะกับเธอมาก

“คุณนานา ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป เธอก็คือแพรวชื่อที่ใช้สำหรับทำงานในบริษัทแห่งนี้ หวังว่าเ