บทที่ 159 เธอโกรธมาก

“ใช่ครับ” ทิวตอบด้วยนํ้าเสียงตํ่าลง

“เมื่อกี้คุณนายสีธะวิ่งมาขอร้องย่าของลูกอย่างกระทันหัน ให้ลูกช่วยขอร้องนานาสักครั้ง ปล่อยนาราเถอะ ลูกดูสิเรื่องนี้เราสามารถปรึกษาหารือกันได้ใช่ไหม? ”เกรซถามลูกชาย

“แม่ครับ เรื่องนี้เป็นฝีมือของผมเองครับ นำนาราส่งสถานีตำรวจ ก็เป็นความต้องก

บทที่ 160 คำท้าจากลูกชาย

นานากระพริบตาและพูดว่า“นายไม่ต้องพิสูจน์หรอก! ยังไงฉันก็ไม่สนใจอยู่แล้ว เพราะฉันไม่ได้เป็นอะไรกับนายสักหน่อย!”

คำๆนี้ มันเจ็บกว่าคำอื่นๆที่เธอพูดกับเขาซะอีก มันเจ็บจนแทงทะลุเข้าไปในหัวใจของเขา เขาพูดอย่างอารมณ์เสียว่า“เธอรู้ได้ไงว่าเธอไม่ได้เป็นอะไรกับฉัน? ยังไงเธอก็เป็นแม

บทที่ 161 ผู้หญิงที่ไม่รักนวลสงวนตัว

เวลานี้ เป็นเวลากลางดึกแล้ว รอบทิศสงบเงียบไร้เสียงใดๆ นานาเดินตามทิวเข้ามาในห้องนอนของเขา เขากดเปิดไฟคริสตัล แสงไฟสีนวลอุ่นส่องลงมา

นานามองทิวนั่งลงบนโซฟา แล้วเธอก็นั่งลงข้างๆเขา

นิ้วเรียวยาวของทิวยกขึ้นแกะกระดุมเสื้อของเขาออก นานาหันหน้าไปทางอื่นอย่างขัดเขิน