บทที่ 11

แป้งหัวเราะออกมา เธอตบไหล่ของนานาเเล้วพูดว่า“พอได้แล้ว！เจ้าเด็กน้อยก็อยู่ข้างๆเธออย่างปลอดภัยเเล้วไม่ใช่หรอ？ ไม่ต้องด่าแล้ว”

นานาไม่รู้จะจัดการกับพวกเขายังไงแล้ว！เจ้าตัวน้อยสามารถพาเธอมาอยู่ต่อหน้าคนในบ้านสีธะได้ยังไง？สำหรับเธอแล้ว เรื่องนี้มันคงเป็นได้เเค่เรื่องบังเอิญเท่านั้น

บทที่ 12

นานามองเข้าไปในดวงตาที่ลุกโชนของชายคนนั้น ยากต่อการซ่อนความสับสนที่เกิดขึ้นในหัวใจของเธอ แต่ปากกลับพ่นคำพูดที่เยือกเย็นออกมา “ ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคุณ”

ผู้ชายคนนั้นขมวดคิ้ว พลางพูดด้วยเสียงที่ฟังดูมีเสน่ห์ “เธอแน่ใจเหรอว่าไม่มีอะไรจะคุยกับฉัน?”

“ขอโทษด้วยนะคะ ถึงเวลาที่พวกเราจะต้องไปข

บทที่ 13

เป็นไปไม่ได้หรอก ในคืนนั้นเมื่อห้าปีก่อนในผับมืดมาก ขนาดเธอยังมองหน้าเขาไม่ชัดเลย แล้วเขาเมามากขนาดนั้น เขาจะรู้ได้ยังไงว่าผู้หญิงคนนั้นคือเธอ?

ทิวเห็นว่าเธอยังคงทำสีหน้าราวกับคนที่ไม่รู้จักกันเลย ทำให้เขาก็เริ่มหงุดหงิดขึ้นอีกครั้ง “เธอยังจะมาปฏิเสธอีกเหรอ? หรือจะต้องให้ฉันไปถา