บทที่ 36

ตอนที่ 36

เธอรู้สึกว่าสถานที่แห่งนี้คับแคบไปเสียหมด ไม่รู้ว่าจะวางมือวาเท้าไว้ที่ไหน

เมื่อบริกรนำเมนูมายืนให้

เหมาเยซือพลิกหน้ากลับไปกลับมา แล้วถามขึ้น“คุณชอบทานอะไร”

“อะไรก็ได้ค่ะ”

“ไม่ใช่คนทานยากใช่ไหม?”

“ไม่ค่ะ…”

ลูกกระเดือกสั่นเบา ๆ เมื่อเขาหัวเราะจากลำคอ“ก็ดีนะที่คุณไม่ใช่คนทานนยาก เล

บทที่ 37

ตอนที่ 37

เฉียวเมียนเมียนนิ่งงันไปชั่วขณะ หน้าแดง ๆ ของเจ้าหล่อนร้อนผ่าว

“นี่คุณ อย่ามาล้อกันเล่นแบบนี้สิคะ”

“ไม่ได้ล้อเล่นนะ” ชายตรงหน้าจ้องมองไปที่นัยตาของเธอ โดยไม่ปกปิดความรู้สึกของเขา

“เมียนเมียน ผมต้องการคุณจริง ๆ”

“คุณ…”

เฉียวเมียนเมียนเผชิญกับดวงตาที่แผดเผาตรงหน้า ทำให้เจ้าหล่อนตื่

บทที่ 38

ตอนที่ 38

จนถึงตอนนี้ อาการบวมบนแก้มของเธอยังไม่หายดี อีกทั้งไม่กี่วันเธอก็ต้องถ่ายละครร่วมกับทีมงาน เธอจึงไม่อยากให้ใบหน้าถูกทำร้ายอีกต่อไป

เฉียวเมียนเมียนสูง 168 เซนติเมตร ซึ่งสูงกว่าหล่อนที่สูงเพียง 163 เซนติเมตร

เมื่อเฉียวเมียนเมียนมองลงไปที่เฉียวอันซิน ความเย็นยะเยือกในแววตาของเธอ ยัง