บทที่ 143

ตอนที่ 143

ถ้าเธอไปนอนที่โซฟา เขาก็จะได้นอนสบายๆบนเตียง

แต่เพราะเขายืนกรานอยากใช้ห้องร่วมกับเธอ

นั่นแหละที่เป็นปัญหา

เฉียวเมียนเมียนไม่ค่อยเชื่อว่าเขาจะสามารถหลับได้

เขาไม่เหมือนเธอ เพียงแค่ปิดไฟและดึงผ้าม่านห้องให้มืดก็สามารถนอนได้แล้ว

เฉียวเมียนเมียนมองไม่เห็นท่าทีของชายคนนั้น แต่เธอรู้

บทที่ 144

ตอนที่ 144

เหมาเยซือสูดหายใจเข้าลึกๆแล้วพูดด้วยน้ําเสียงทุ้มว่า

“ผมแค่อยากกอดคุณนอน ผมไม่ทําอย่างอื่นหรอก แต่ถ้าคุณยังคงดิ้นอยู่แบบนี้ ผมจะควบคุมตัวเองไม่ไหวเอานะ”

เฉียวเมียนเมียนตกใจ รีบนิ่งในทันที

ชายคนนี้หายใจพิงศีรษะเธออยู่เล็กน้อยในตอนแรก นาทีต่อมาเริ่มช้าและคงที่

เขาจูบที่ผมของเธอ

จ

บทที่ 145

ตอนที่ 145

ท่านประธานบอกว่ามื้อเช้าเป็นสิ่งจําเป็น

“ผมไม่ทราบว่าคุณผู้หญิงชอบอะไร ผมจึงเตรียมมาอย่างละนิดอย่างละหน่อย หากไม่ถูกปากคุณบอกได้เลยครับ ผมจะไปหาซื้อมาให้อีกใหม่”

เฉียวเมียนเมียนยิ้ม “ขอบคุณคุณเลขาเว่ยค่ะ ฉันทานอะไรก็ได้ค่ะ”

เว่ยเจิ้งยิ้มตอบ “ท่านประธานมีคําพูดที่ให้ผมมาบอกแก่ค